Tytuł własności

Tytuł własności przyznaje najszersze prawa do nieruchomości w Polsce. Zgodnie z Kodeksem Cywilnym, właściciel może posiadać i używać, czerpać korzyści i dochody, obciążać, przekazywanie i zbywanie nieruchomości, z zastrzeżeniem jedynie ustawowych ograniczeń.

Własność gruntów rozciąga się w przestrzeni naziemnej i podziemnej; jednak pewne ograniczenia w tym zakresie wynikają z ustawy Prawo geologiczne i górnicze, ustawy o wodach, a także niektóre zasady ogólne wynikające z prawa cywilnego.

Kodeks cywilny zawiera również między innymi zasady dotyczące relacji między sąsiadami a sąsiadującymi
nieruchomości.
Nieruchomość może podlegać współwłasności, która może występować w dwóch różnych formach:

  • współwłasność ułamkowa (podobnie jak w angielskim prawie dzierżawy)
    wspólna), przy czym każdy ze współwłaścicieli może przenieść lub zbyć swój udział przez
    będzie;
  • współwłasność (co można w pewnym stopniu porównać do koncepcji angielskiej współdzierżawy), gdy współwłaściciele mają takie same nierozłączne interesy w właściwość, np. małżonkowie pozostający we wspólnym stanie cywilnym lub spadkobiercy przed podziałem dziedziczona posiadłość.

Oprócz tradycyjnych form przekazania nieruchomości (np. sprzedaż, darowizna, dziedziczenie, zbywanie), własność można zdobyć zwykłym upływem czasu, w drodze tak zwanego zasiedzenia. W zależności od posiadania nieruchomości w dobrej lub złej wierze prawo własności może przejść po dwudziestu lub trzydziestu latach.

Dodaj komentarz